ឈាមពេជ្រ

Friday, May 21, 2010
ឈាម​ពេជ្រ ​រំលេច​ពី​​ខ្សែ​ជីវិត​តស៊ូ​នៃ​គ្រួសារ​​ស្រ្តី​មេម៉ាយ​ម្នាក់… គាត់​មិន​ចុះ​ចាញ់​ព្យុះ​ភ្លៀង​ជីវិត​ទេ ព្រោះ​គាត់​ត្រូវ​ចិញ្ចឹម​កូន​ប្រុស​ស្រី​របស់​គាត់​ឱ្យ​ធំ ដើម្បី​​ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​មាន​ប្រយោជន៍ សោត​ឯ​កូន​ប្រុស​របស់​គាត់វិញ ក៏​ដើរ​តាម​គន្លង​ធម៌ ចម្រើន​វ័យ​​ក្នុង​ឧត្តម​គតិ ក្លាយ​ជា​មនុស្ស​ល្អ ស្គាល់​ខុស​ស្គាល់​ត្រូវ រស់​នៅ​​ប្រកប​​ដោយ​ក្តី​ដឹង​គុណ ​និង​ក្ដី​ស្រលាញ់… នេះ​គឺ​ជា​ជីវិត​ដ៏​សាមញ្ញ​មួយ​ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​រំភើប!



វា​ជា​អនុស្សាវរីយ៍​សំខាន់​មួយ​ក្នុង​ជីវិត​ខ្ញុំ! ខ្ញុំ​ធ្លាប់​ស្រមៃ​ចង់​ក្លាយ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​ទំនុក​ច្រៀង តែ​ក៏​ធ្លាប់​បោះ​បង់​វិញ ព្រោះ​គិត​ថា​វា​មិន​អាច​កើត​ឡើង​ចំពោះ​ខ្ញុំ​ទេ… ប៉ុន្តែ​​ថ្ងៃ​មួយ​ ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឡើង​កាំ​ជណ្ដើរ​ក្រុមហ៊ុន​ហង្សមាស គឺ លោក​គ្រូ ពេជ្រ ពណ្ណរាយ នាំ​ខ្ញុំ​ទៅ​ទី​នោះ។ អារម្មណ៍​កាល​ណោះ ខ្ញុំ​គ្រាន់​តែ​ខំ​ផ្ដិត​ទិដ្ឋភាព​នៅ​ជុំ​វិញ​ខ្លួន​ឱ្យ​ចាំ គ្មាន​នឹក​ថា​នឹង​អាច​ធ្វើ​ការ​នៅ​ទី​នោះ​ទេ… ខ្ញុំ​យល់​ថា​ ខ្លួន​ឯង​មិន​មែន​ជា​មនុស្ស​មាន​សំណាង​អី​ទេ គ្រាន់​តែ​​គេ​ចារ​មក​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ឧស្សាហ៍​ជួប​រឿង​រ៉ាវ​ប្លែកៗ​​តែ​ប៉ុណ្ណោះ ហើយ​គ្រប់​យ៉ាង​វា​គ្រាន់​តែ​ជា​ការ​ឆ្លង​កាត់ ថ្ងៃនេះមាន ថ្ងៃ​ស្អែក​ក៏​បាត់​ទៅ​វិញ… ក៏​យល់​ថា​គ្រប់​យ៉ាង​ក្នុង​លោក​នេះ​គឺ​ធម្មតា​ គ្មាន​អី​គួរ​ឱ្យ​រំភើប​ខ្លាំង​ អ្វីៗ​សុទ្ធ​តែ​​កើត​ឡើង​ពី​ហេតុផល សូម្បី​តែ​ការ​រាប់​អាន​គ្នា​ក៏​អ៊ីចឹង បើ​យើង​មិន​ល្អ​ បើ​យើង​មិន​ពូកែ គ្មាន​អ្នក​ណា​គេ​​មក​និយាយ​ជាមួយ​យើង​ទេ… វា​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​លែង​ចង់​បាន​អ្វី​ទាំង​អស់… នឿយ​ណាយ… តែ​ក៏​ពេញ​ចិត្ត​ដែល​ខ្លួន​ឯង​កើត​មក​ មិន​សូវ​ឆ្លាត មិន​សូវ​ស្អាត ហើយ​ក៏​ជា​កូន​អ្នក​ក្រ… មាន​ត្រឹម​ខួរក្បាល​ចេះ​វិភាគ​ប៉ុណ្ណឹង​ក៏​ល្អ ព្រោះ​វិភាគ​ដឹង​ថា អ្នក​ឆ្លាត អ្នក​ស្អាត អ្នក​មាន ក៏​គ្មាន​អី​អស្ចារ្យ​ដែរ គឺ​គ្រាន់​តែ​រស់​នៅ​ក្នុង​ការ​បោក​បញ្ឆោត​តែ​ប៉ុណ្ណោះ។

អារម្មណ៍​ប្រែប្រួល អ្វី​ដែល​ខ្ញុំ​គិត​មិន​សុទ្ធតែ​ត្រូវ​ទេ… ខ្ញុំ​ក៏​បាន​ឱកាស​​​​​​សាក​ល្បង​សរសេរ​អត្ថបទ​ចម្រៀង។ ខ្ញុំ​មិន​សូវ​ពូកែ​សរសេរ​ទេ តែ​ខ្ញុំ​ត្រូវ​ធ្វើ​ឱ្យ​អស់​ពី​ចិត្ត។ ឆាក​ជីវិត​គឺ​បែប​នេះ​ មិន​បាច់​រំភើប​ខ្លាំង​ទេ តែ​ក៏​គួរ​តែ​រៀន​រក​សុភមង្គល​ពី​អ្វី​ដែល​ខ្លួន​បាន​ជួប រៀន​ញញឹម​​នឹង​ធ្វើ​កិច្ចការ​ដែល​ជា​កាតព្វកិច្ច​របស់​ខ្លួន រៀន​សប្បាយ​ចិត្ត​នឹង​ជោគជ័យ​ចៃដន់​ដែល​ខ្លួន​សម្រេច​បាន។ ខ្ញុំ​ខំ​សរសេរ​​អត្ថបទ​ចម្រៀង​ទាំង​គិត​ថា តើ​​ស្នាដៃ​ធម្មតា​របស់​ខ្ញុំ​នេះ​អាច​ច្រៀង​ដោយ​អ្នក​ចម្រៀង​ល្បីៗ​ក្នុង​ ក្រុមហ៊ុន​នេះ​ឬ​អត់?

អរគុណ​ណាស់ ព្រោះ​នៅ​ពេល​ដែល​បទ​នេះ​ចាក់​តាម​វិទ្យុ​ដំបូង​ក៏​មាន​អ្នក​ស្ដាប់​គាំ​ទ្រ ​ជា​ច្រើន។ ពាក្យពេចន៍​ដែល​ខ្ញុំ​បាន​សរសេរ​អាច​ធ្វើ​ឱ្យ​មនុស្ស​​ច្រើន​នាក់​​យំ… ស្ទើរ​តែ​មិន​ជឿ​ បើ​ទោះ​ជា​ពេល​ខ្លះ​ខ្ញុំ​លេង​លើច ធ្វើ​ដូច​ជា​អួត​ខ្លួន​ឯង​នៅ​ចំពោះ​មុខ​មិត្ត​ភក្តិ​​ក៏​ដោយ តែ​ក្នុង​ចិត្ត​ខ្ញុំ​ពិត​ជា​មិន​ចង់​ជឿ​ថា​ ស្នាដៃ​ខ្ញុំ​មាន​អ្នក​គាំទ្រ​ឡើយ។

វា​ជា​អត្ថន័យ​ចម្រៀង​ទី​មួយ​របស់​ខ្ញុំ​ដែល​បាន​ចេញ​លក់​ពី​ផលិត​កម្ម​ រស្មីហង្សមាស ហើយ​​វា​ក៏​​​ទទួល​បាន​ការ​គាំទ្រ​​ ដែល​ធ្វើ​ឱ្យ​ខ្ញុំ​ក្លាយ​ជា​អ្នក​និពន្ធ​អត្ថបទ​ចម្រៀង​ម្នាក់​រហូត​មក​ដល់ ​ពេល​នេះ។

0 comments:

Post a Comment